นวนิยายแปลเรื่อง ความพยาบาท ของ แม่วัน หรือพระยาสุรินทราชา (นกยูง วิเศษกุล) เป็นเรื่องที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายนับตั้งแต่ พ.ศ.2443 สำนวนภาษาของท่านไพเราะ และทันสมัยจนกระทั่ง แสงทอง นักประพันธ์และนักแปลผู้มีชื่อเสียงอีกท่านหนึ่งได้วิจารณ์ว่า ถือได้ว่าเป็นการปฏิวัติภาษาไทย อย่างไรก็ตาม แม่วัน ได้แปลเรื่องนี้ด้วยการตัดทอนเนื้อความบางตอนจากต้นฉบับเดิม ตลอดจนดัดแปลงเนี้อความบางตอนเพื่อความสะดวกแก่ความเข้าใจของผู้อ่านคนไทยร่วมยุคของท่าน ดังนั้น ผู้อ่าน ความพยาบาท จึงมักจะมีข้อสงสัยบางข้ออยู่บ้าง เช่น ในตอนท้ายของเรื่อง นักประพันธ์ชาวอังกฤษได้แต่งให้ เคานต์ฟาบิโอ โรมานี เข้ามาพำนักอยู่ในประเทศไทยจริงหรือ? คนอังกฤษในสมัยนั้นรู้จักประเทศไทยดีมากน้อยแค่ไหน? ทำไมบุตรสาวของโรมานีจึงมีชื่อว่า ดารา หรือ ดาราน้อย เป็นชื่อไทยหรือชื่ออังกฤษ? การกล่าวถึงชื่อตัวละครจีนเช่น นักบวชองไถ้ และ สีกาเอี่ยมยวน เป็นสำนวนของ แม่วัน เองใช่หรือไม่? คำถามเหล่านี้อยู่ในในข้าพเจ้า จนทำให้เกิดความอยากอ่านต้นฉบับภาษอังกฤษเสียให้สิ้นสงสัย และเมื่ออ่าน ความพยาบาท ด้วยความยกย่องนักถือในสำนวนของ แม่วัน เท่าใด ก็ยิ่งอยากได้อ่านสำนวนอังกฤษของคอเรลลีมากเท่านั้น จนในที่สุดได้อ่านฉบับภาษาอังกฤษของนวนิยายเรื่องนี้ จึงคิดว่าจะแปลเป็นฉบับสมบูรณ์เพื่อประโยชน์แก่ท่านผู้อ่านที่ชอบ ความพยาบาท ของ แม่วัน ในเรื่องตีแผ่ความเสื่อมศีลธรรมของสังคมอังกฤษอย่างมากมายในฉากของเรื่องซึ่งทำทีว่าเป็นสังคมของเมืองเมเปิลส์ ประเทศอิตาลี ความจริงแล้วสังคมที่เธอวิจารณ์ก็คือสังคมของประเทศอังกฤษนั่นเอง ซึ่งเนื้อหาเหล่านี้มิได้ปรากฏอยู่ใน ความพยาบาทของ แม่วัน